نوشته های پیشین

    یک روزی می نویسم

ا

یک روزی همه رو می نویسم...همه ی ماجرای اون شب رو...از پیاده روی و هواخوری و مستی که به کجا می رسه...تا تاریکی و زمین سفت و پرده های شکسته... یک روزی می نویسم...از بوی عطر و عرق و گرما توی یک شب سرد...خونه ی قدیمی و خالی...پله های بلند...اتاق دلگیر با سقف کوتاه...و موزیک عالی...

ا

یک روزی می نویسم از همه...از ترس...از تماس دست ها...از به هم پیچیدن ها...از حرف ها و آه ها و جان ها...از درد...از نبرد تن ها...از شرم...و از خوشی و لذت...و لذت... یک روزی می نویسم...که چقدر بدنم تشنه بود...و چقدر دست هام دیوانه ی لمس کردن...و چقدر گیچ بودم از فضا...از تاریکی...مستی...آغوش های تنگ...از بوی مرد...

ا

از سنت شکنی ها...از دلهره ی بعد...از بی تابی...بیخوابی دم صبح...خواستن دوباره و نخواستن...از نیاز...از هوس...از بدن مرد...از دست هاش...از نوازشش...طعم دهانش...موهاش...خیسی گردنش از عرق...از تنگ تنگ تنگ فشارش...از زیباییش...

ا

یک روزی همه رو می نویسم...همه ی ماجرای اون شب رو...یک روزی...

ا